Cevap şıklarını işaretlerken kaydıranlar için durumu kurtarmak zor olabilir, ancak yanlış kodlama yapan ya da unutan adayların fazla panik yapmamalarını, durumu bildiren bir dilekçe ile ÖSYM’ye başvurmalarını öneririm.

Bu arada sınav öncesi ve sırasında alınan abartılı güvenlik önlemleri de, adayların yakındığı başka bir konu.

Öğrenciler bu kadar yoğun güvenlik önlemlerinden o kadar bunalmışlar ki, her sınavda potansiyel kopyacı muamelesi görmekten ve didik didik aranmaktan ayrıca strese girdiklerini belirtiyorlar.

Ne ekersek onu biçiyoruz

Sınavlara giren çocuğu, kardeşi veya yakını olan ailelerde ise başka rüzgarlar esiyor.

Çoğu evde öğrenciler adeta kral muamelesi görürken, bazısı da ekstra sorunlarla karşı karşıya kalıyor.

Genel hava ise adayların birçoğunda görülen heyecanın doruğa çıkmış olması. 

Sınavı kazanamamanın endişesi, sorumluluğun ağırlığı ve onca çalışmanın yorgunluğu adayların üzerine kabus gibi çökmüş durumda.

Evlerde türlü türlü agresif davranışlar...

Kapılar çarpılarak kapanıyor, herkese bağırılıp çağrılıyor...

‘Kazanamazsam sizin yüzünüzden, görürsünüz’ gibi tehditler savruluyor.

Binlercesi bu aralar farklı davranışlar, takıntılar yaşıyor...

Bu gençlerin yaşadıklarını gözlemlediğinizde bin bir sorunla karşılaşıyorsunuz...

Karşınıza neler çıkıyor neler...

Biri sık sık ağlıyor...Biri durmadan gece tuvalete gidiyor... Biri ‘bildiklerimi unuturum’ diye neredeyse televizyon izlemeye korkuyor.   

Bir başkası biran önce sınav yerini görmek istiyor...

Diğer bir öğrenci, ‘sınav boyunca ya susarsam ya tuvaletim gelirse, ya o gün hastalanırsam ne yaparım?’ gibi düşüncelere takmış.

Bazısı ciddi anlamda psikolojik kaygı yaşıyor.

Bazısı ise kapris ve inatlaşmadan başka bir şey değil.

Anne babalarla tartışma ise doruğa ulaşmış...

Ebeveynin yaptığı en doğal bir davranış bile batıyor onlara...Anne baba ne dese ne yapsa suç...

Yaranmak mümkün mü? Çünkü gençler ‘sinirliyim, gerginim, üstüme gelme’ diyorlar.

Anlayacağınız bu günlerde sınav evlerinin çoğunda soğuk rüzgarlar esiyor.

Ebeveynler de sonradan pişmanlık duymamak için çocuklarının hemen her isteğini yerine getiriyor.

Aslında şöyle bir düşünürsek...Çocukları bu hale getiren kim diye?

‘Eğitim sistemi, sınav stresi’ denir ama nedense ebeveynler hatayı hiç kendilerinde aramaz.

Bence çocukları bu hale getiren en önemli etken yine anne-babalar ve çevre.
 
Çünkü çocukların aynı tepkileri öğretmenlerine verdiklerini bu güne kadar hiç görmedim.

Sözün özü ne ekersek onu biçiyoruz galiba.