Bir ülkenin geleceği yönlendirmede, onu yepyeni çağdaş ufuklara taşımada en önemli kurum gerçek üniversitelerdir.Üniversitelerimiz, bu düzen ve sistem içinde bu çok önemli görevlerini yerine getirememektedirler, çünkü ancak ve ancak kendi sorunlarının kaosu içinde yaşam savaşı vermektedirler...

Ama bütün bunlara rağmen yaşadığımız bu topraklar üzerindeki vatandaşlarımızın, ülkemizin yarınlarının sorumluluğu en bilimsel kurumlar olan üniversitelerindir.

Sorunların çözümü üniversiter beyinlerle bilimsel gerçekleşir. Sorunları ortaya koymak, çözümler üretmek, bunları yetkililere sunmak, katkı sağlamak gerekir. Örnekler verilebilir.

1.Ülkenin  Savurganlık Kaynakları Projesi: 2002 Türkiyesi’nde ortalama 25 maddede toplanabilecek savurganlık örneklerinin, ülkeye yıllık bedeli ortalama en az 2 Katrilyon TL'dir. Bu konuda yaptığımız bir araştırma vardır.
2.Elektrikli  Toplu Taşıma Projesi: Ülkemiz taşımacılık ve özellikle Elektrikli Toplum Taşımacılık bakımından Avrupa’nın çağdaş ülkelerinin hepsinden daha geridedir. Bu projeleri üretecek beyinler ülkemizde vardır. Yanlış tercihler nedeniyle ülkemiz yalnızca bu gerekçeyle yılda trilyonlarca TL. değerinde zarar etmektedir. Üniversitelerin ilgili fakültelerinin bu sorunlara sahip çıkmaları, öneriler sunmaları ve sonuna kadar izlemeleri gerekir. Bu konuyla ilgili yaptığımız çalışmalar, ortaya koyduğumuz çözüm önerileri vardır.
3.Yüksek Öğretim Kurumları Yasa Tasarısı: Mevcut 2547 sayılı meşhur! Y.Ö.K. Yasasının bir an önce değiştirilmesi, yeni çağdaş, demokratik bir yasanın çıkarılması, üniversitelerin dolayısıyla ülkenin geleceği bakımından çok çok önemlidir. Ama bu düzenin güdümlü üst düzey yöneticileri bunu hiçbir zaman istemezler...
4.Yeni  bir Yükseköğretim Giriş Sınavları Projesi: Yeni bir Eğitim Modeli artık çok gereklidir. Her yıl ortalama 1,5 mmilyon öğrencinin girdiği ama her 10 kişiden 1 kişinin alındığı, başarılı gösterilen her bir on öğrenciden yalnızca 1'sinin gerçekten istediği bilim dalına yerleştirildiği bu sınav sistemi, önerebileceğimiz yeni modelde ortada kalkacaktır. Üniversitelerimiz bu model üzerinde çalışmalı, öneri paketini proje olarak Hükümetlere sunmalıdır.
Yüksek Öğretim Kurumlarına alınacak öğrenci sayısının, ülke gereksinmelerine yanıt verecek şekilde belirlenmesi projesi: YÖK. her yıl üniversitelere istedikleri öğrenci kontenjanlarını sorar, ilgililer bunu yanıtlar, YÖK usülen inceler, onaylar ve ilan eder. Bu sistem sonucunda her yıl gereksiz sayıda öğrenci bin bir zorluğu aşarak kaydolur. Esasında yapılması gereken; Başbakanlığın görevlendireceği etkili ve yetkili bir kişinin başkanlığında, YÖK, DPT, Devlet İstatistik Enstitüsü, Başbakanlık Personel Daire Başkanlığı Milli Eğitim Bakanlığı temsilcilerinden oluşan sürekli bir grubun (yeni yasal bir kuruluş) ülkenin her meslek dalında yıllara göre gereksinme duyduğu eleman sayılarını belirlemesi ve bu sayıları bir planlama ve eşgüdüm kurumu olarak alışması gereken ve aslî görevi bu olması gereken YÖK.'e bildirmesi, YÖK.'ün bu verilere göre öğrenci kontenjanı belirlemesidir. Neden, niçin hiçbir üniversite veya üniversiteler bu çok önemli konuda çalışma yapmazlar? Bu konu çok önemli bir ülke sorunu değil midir? Diplomalı yüksek eğitimli işsizler ordusu yaratırken, ülkenin gerçekten gereksinme duyduğu milyonlarca kaliteli ara eleman yetiştirmiyoruz? Bu sorunun yanıtını ararken uluslararası boyutlarda düşünmeliyiz.
5.Ülkenin yeterince kullanılmayan, değerlendirilmeyen tesislerinin daha verimli kullanılması projesi: Bugün ülkemiz insanları esasında varlık içinde yokluk içindedirler. Yapılacak, yaptırılacak teknik, bilimsel araştırmalar, on binlerce binanın, yüz binlerce iş makinesinin verimli çalıştırılmadığının, trilyonlar değerinde tesisin gereksiz yere yapılıp işletilmediğinin acı sonuçlarını verecektir. Boş duran binaları, parasızlık çeken üniversiteler neden alamasm? Neden bu ülke katrilyon değerindeki zararları boşuna çeksin? Neden üniversiteler böyle çok önemli konularda çalışma yapmazlar?”